Gökyüzü içime dolmuş, sanki ağzımı açsam nefes almaya başlayacakmışım gibi..
Ağzımı aralamaktan da bir o kadar korkuyorum, o kadar sıkı kenetlenmiş ki dudaklarım birbirine,
Üstünden asırlar geçmiş, yosun tutmuş demirler gibi...
Ya çürümeye terk edeceğim kendimi ya da kimyasal çözücüler getirin bana...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder