ben yine,
sessizce ağladım,
sonra
uyuyakaldım.
sen yine,
tek kelime etmedin...
oysa
beraber ağlamak isterdim...
elma ile armutun bir araya gelip
toplanmayacağını bile bile
dağınıklığı toplamak oldu
bütün derdim.
işte bu yüzden hep,
sınıfta kaldım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder