ölmek için yaşıyormuşuz meğer;
üzülmek için seviniyor,
kaybetmek için kazanıyor,
yalnız kalmak için kalabalıklaşıyormuşuz...
korkuyoruz artık,
bir zamanlar yürek yemiş delikanlı cesareti barındırdığımızdan...
esip gürlememiz,
uzun süren suskunluğumuzdan...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder